Odbiornik z wielokrotną konwersją częstotliwości
Aby przezwyciężyć problemy z częstotliwością lustrzaną, niektóre odbiorniki wykorzystują wiele kolejnych etapów konwersji w dół i wiele wzmacniaczy IF o różnych częstotliwościach środkowych i szerokościach pasma. Odbiornik z dwiema konwersjami w dół i wzmacniaczami IF nazywany jest odbiornikiem superheterodynowym z podwójną konwersją. Proces ten nazywany jest podwójną heterodyną. Odbiornik z trzema wzmacniaczami IF nazywany jest superheterodyną z potrójną konwersją.
Wybierając częstotliwość lustrzana, musimy pamiętać, że
- czy nie ma silnych nadajników działających na tej częstotliwości, które mogłyby „przenikać”, tj. zakłócać częstotliwość lustrzana;
- aby częstotliwość ta nie była zbyt wysoka, tj. łatwa do przetworzenia;
- częstotliwość ta jest tak wysoka, jak to możliwe, aby częstotliwość lustrzana znajdowała się poza pasmem odbioru.
Ponieważ wymagania te są klasycznie sprzeczne, wybór częstotliwości pośredniej może być tylko kompromisem.
Można też połączyć dwa odbiorniki szeregowo, tworząc odbiornik superheterodynowy z podwójną konwersją!
niacz IF
niacz IF
Rysunek 1: Schemat blokowy odbiornika z podwójną przemianą częstotliwości
niacz IF
niacz IF
Rysunek 1: Schemat blokowy odbiornika z podwójną przemianą częstotliwości
niacz IF
niacz IF
Rysunek 1: Schemat blokowy odbiornika z podwójną przemianą częstotliwości (Obraz interaktywny)
Pierwsza częstotliwość pośrednia może być tak duża, jak to możliwe, np. 400 do 500 MHz, w celu zwiększenia rozmiaru pasma odbioru odbiornika bez ryzyka odbierania częstotliwości lustrzanych, a druga częstotliwość pośrednia może być ustawiona na korzystną wartość, która jest łatwa do przetworzenia (np. 70 MHz).
Tuner (1. konwerter częstotliwości)
Tuner jest konwerterem częstotliwości, który przekształca bardzo wysoką zmienną częstotliwość wejściową w stosunkowo wysoką stałą częstotliwość pośrednią. Pierwszy lokalny oscylator generuje częstotliwość, która zawsze znajduje się w tej samej odległości od częstotliwości odbioru, dzięki czemu różnica między tymi dwiema częstotliwościami jest zawsze stała. Po mikserze, tylko pożądana częstotliwość pośrednia (w tym przypadku 450 MHz) jest dalej przetwarzana.
1. wzmacniacz IF
Pierwszy wzmacniacz IF jest stosunkowo wąskopasmowym wzmacniaczem selektywnym o wysokim współczynniku wzmocnienia. Pierwsza częstotliwość pośrednia nadal ma bardzo wysoką wartość, np. 450 MHz, co nadal oznacza dużo pracy z ekranowaniem i problemy z osiągalnym współczynnikiem wzmocnienia.
Automatyczna kontrola wzmocnienia, taka jak zależna od czasu automatyczna kontrola wzmocnienia, jest tutaj realizowana najpóźniej.
2. przetwornik częstotliwości (mikser)
Pierwsza częstotliwość pośrednia jest mieszana do drugiej częstotliwości pośredniej ze stałą częstotliwością z drugiego lokalnego oscylatora. Pierwsza częstotliwość pośrednia nie jest już używana do wyboru różnych częstotliwości odbioru. Dlatego drugi oscylator lokalny może być generatorem o stałej częstotliwości.
2. wzmacniacz IF
Drugi wzmacniacz IF jest stosunkowo wąskopasmowym wzmacniaczem selektywnym o bardzo wysokim współczynniku wzmocnienia. Druga częstotliwość pośrednia jest wartością standardową, około 60 do 75 MHz. Częstotliwość ta jest łatwa do przetworzenia i oferuje lepsze nachylenie filtrów. Ten wzmacniacz IF jest często wyposażony w regulowaną szerokość pasma lub kilka wzmacniaczy IF o różnych szerokościach pasma jest obsługiwanych równolegle i przełączanych w razie potrzeby.
Drugi wzmacniacz IF jest często wzmacniaczem logarytmicznym, aby skompensować wysoką dynamikę sygnałów echa (często ponad 30 dB).
Demodulator
Demodulator oddziela częstotliwość nośną od niskiej częstotliwości lub informacji wideo. Ostatnie składowe 2. IF są blokowane przez filtr dolnoprzepustowy.
Wzmacniacz sygnału wideo
Sygnały wideo są wzmacniane do żądanego rozmiaru, dzięki czemu mogą być dalej przetwarzane.