Skaner Fostera
Rysunek 1: Etapowe objaśnienie zasady działania skanera Fostera
Skaner Fostera
Skaner Fostera, nazywany również Variable Path Scanner, jest stosunkowo prostym urządzeniem mechanicznym umożliwiającym szybkie odchylanie wąskiej charakterystyki antenowej w całym obszarze obserwacji radaru. Został opracowany przez kanadyjskiego fizyka Johna Stuarta Fostera w Massachusetts Institute of Technology.
Etapy powstawania skanera Fostera przedstawiono na rysunku 1.
Etap a) przedstawia promiennik pierwotny w tak zwanej antenie typu „pill box” lub „serowej”. Reflektor paraboliczny w tej antenie wytwarza płaski front fali pomiędzy dwiema płytami. Fale wychodzą w wolną przestrzeń z jednakową fazą. (Czerwone strzałki symbolizują położenie fazowe.) Charakterystyka antenowa jest stosunkowo wąska w kierunku dłuższego boku apertury.
Etap b) przedstawia działanie złożonej linii opóźniającej o zmiennej długości, umieszczonej pomiędzy anteną typu „pill box” a dwiema płytami.
Skaner Fostera c) umożliwia nadawanie tym liniom opóźniającym zmiennej długości. Składa się on ze stożkowej konstrukcji, której przekrój poprzeczny przedstawiono dokładniej na rysunku 2. Po jednej stronie przekrój ten ma dużą średnicę, a po stronie przeciwnej bardzo małą średnicę. Kształt ściętego stożka powoduje, że po jednej stronie drogi obejściowe są dłuższe niż po drugiej. Podczas obracania wirnika długość drogi zwiększa się o wartość zależną od kąta obrotu. Aby wirnik mógł obracać się o pełne 360°, bariery odbijające są wykonane z zazębiających się lameli, dzięki czemu lamele wirnika mogą przesuwać się pomiędzy lamelami zamocowanymi do stojana. Szerokość tych lameli nie może przekraczać jednej dziesiątej długości fali, aby ten odcinek był elektrycznie nieprzepuszczalny dla energii wysokiej częstotliwości. Aby uniknąć odbić, nadajnik musi być wyłączany w niewielkim zakresie kątowym, ponieważ w tej pozycji nie jest możliwe swobodne przejście przez skaner Fostera. Zwykle realizuje się to za pomocą układu bramkującego impuls wyzwalający modulatora.
Przed wprowadzeniem anten z szykiem fazowanym skaner Fostera był często stosowany w radarach rozpoznania artyleryjskiego, radarach śledzenia celów i radarach kierowania uzbrojeniem. Ze względu na wymaganą dokładność mechaniczną wykonania jego zastosowanie pozostało ograniczone do częstotliwości maksymalnej wynoszącej około 35 GHz. Najczęściej wykorzystywany zakres częstotliwości znajdował się w paśmie X.
Rysunek 2: Różna długość drogi obejściowej w zależności od kąta obrotu
Rysunek 2: Animacja powstawania zmiennej długości drogi obejściowej