Diplexer
Pseudocoherente multifrequentieradars met meerdere hoogvermogenoscillatoren als zenders (POT) hebben voor een doelmatige werking een diplexer nodig.
De diplexer is een frequentiescheider die twee kanalen met verschillende frequenties, dus twee zenders en twee ontvangers, zodanig ontkoppelt dat zij op één gemeenschappelijke antenne kunnen werken. Een duplexer schakelt daarentegen signalen met dezelfde frequentie. De zendenergie van iedere zender moet naar de antenne worden geleid. De bijbehorende echosignalen moeten naar de desbetreffende ontvangers worden verdeeld.
De doorgangsdemping van de signalen moet daarbij zo klein mogelijk zijn. De ontkoppeling tussen beide kanalen moet zo groot mogelijk zijn.
De belangrijkste voordelen van een diplexer die uit golfpijpsecties bestaat, zijn de hoge vermogensbestendigheid en de eenvoudige wijziging van de werkfrequentie door de lengte van de omloopleidingen te veranderen.
Afbeelding 2: Werkingsprincipe van een diplexer
De diplexer bestaat hoofdzakelijk uit twee −3 dB-koppelaars en twee golfpijpleidingen met verschillende lengten. Het padverschil tussen beide leidingen Δl = l2- l1 moet zo worden gekozen dat voor beide frequenties een optimale vermogensaanpassing ontstaat. In de praktijk worden deze omloopleidingen ontworpen met een lengte die overeenkomt met een groot veelvoud van de golflengte. Daardoor worden ook kleine faseverschillen vermenigvuldigd en krijgt het filter een smallere doorlaatkarakteristiek. Het nadeel is dat de diplexer hierdoor ook meerdere andere frequenties doorlaat. Wanneer deze frequenties in het spectrum van de zendbuis kunnen voorkomen, moeten zij met een extra filter worden onderdrukt.
Een andere reden voor het gebruik van een lengte van meerdere golflengten is dat daarmee de vastgelegde frequentieafstand tussen de A- en B-frequentie kan worden verkleind. Deze frequentieafstand wordt door de constructie bepaald en kan achteraf niet meer door afstemming worden geoptimaliseerd.
Vooral bij de AN/TPN-24 is deze afstemming bijzonder kritisch. De middenfrequentie ligt namelijk eveneens dicht bij de frequentieafstand. Daardoor kan de StaLo van ontvanger B storing veroorzaken op de A-frequentie. Wanneer er geen andere oplossing meer mogelijk is, kan de StaLo worden omgestemd voor hoge-zijde-injectie. In dat geval moet echter ook de draairichting van de motor van de AFC door het omsolderen van de aansluitingen worden omgekeerd.