Albert H. Taylor
Rysunek 1: Albert H. Taylor podczas pracy w Naval Research Laboratory
Albert H. Taylor
Albert Hoyt Taylor (☆ 1 stycznia 1879 r. w Chicago w stanie Illinois – † 11 grudnia 1961 r. w Los Angeles w Kalifornii) był amerykańskim inżynierem elektrykiem. Albert Hoyt Taylor i Leo Crawford Young przeprowadzili pierwsze amerykańskie obserwacje odbić fal radiowych od statków, które później przyczyniły się do opracowania urządzeń radarowych dla Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych.
Pod kierownictwem Taylora w Naval Research Laboratory (NRL) prowadzono badania łączności radiowej. W 1922 roku Taylor, przy wsparciu Leo C. Younga, przeprowadzał eksperymenty z pomiarem zasięgu na częstotliwościach około 60 MHz za pomocą odbiornika superheterodynowego. Latem 1922 roku zarejestrowali odbicia od statków na rzece Potomak i odkryli możliwość pomiaru odległości oraz kierunku do źródła odbicia. W rzeczywistości było to ponowne odkrycie radaru. Taylor nazwał wówczas tę metodę „wykrywaniem nieprzyjacielskich statków i samolotów”. We wrześniu 1922 roku wysłał list do kierownictwa NRL z prośbą o zezwolenie na kontynuowanie badań w tym kierunku. Zaznaczył, że ten sposób wykrywania jest niezależny od warunków widzialności i działałby równie dobrze w ciemności jak w jasnym świetle słonecznym. Zezwolenia tego jednak nie otrzymał.
Warunki techniczne jego układu doświadczalnego określamy obecnie jako radar z falą ciągłą. Wymagały one ruchu względnego między radarem a celem, aby możliwe było jego wykrycie.
Źródło: A. Hoyt Taylor, „Radio Reminiscences: A Half Century” (U.S. Naval Research Laboratory Report, Washington, 1948, wydanie wznowione 1960), s. 156.