Leo C. Young
Rysunek 1: Leo C. Young jako radioamator
Leo C. Young
Leo Crawford Young (☆ 12 stycznia 1891 r. w pobliżu Van Wert w stanie Ohio – † 16 stycznia 1981 r. w Forestville w stanie Maryland) był amerykańskim pionierem radiotechniki. Już jako nastolatek Young interesował się telegrafią bezprzewodową. W 1905 roku skonstruował swój pierwszy odbiornik radiowy i stale go udoskonalał. Podczas pierwszej wojny światowej Young został przyjęty jako specjalista radiowy do rezerwy Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Pracował pod kierownictwem dr. A. Hoyta Taylora, ówczesnego dyrektora okręgowej służby łączności Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. W 1918 roku Young został przeniesiony do Waszyngtonu, aby uczestniczyć w tworzeniu Laboratorium Radiowego Lotnictwa Marynarki Wojennej.
Współpraca z Taylorem była kontynuowana, gdy również on został przeniesiony do Laboratorium Radiowego Lotnictwa Marynarki Wojennej. W 1922 roku Taylor i Young opisali historyczną obserwację odbicia fal radiowych od drewnianego parowca Dorchester, gdy przepływał rzeką Potomac pomiędzy nadajnikiem radiowym a przenośnym odbiornikiem. Obserwacja ta doprowadziła do opracowania radaru CW.
W 1930 roku Leo C. Young objął kierownictwo nad projektem badawczym dotyczącym wczesnego wykrywania samolotów za pomocą odbicia fal radiowych w Naval Research Laboratory (NRL). Cztery lata później kierował badaniami, które doprowadziły do opracowania pierwszego impulsowego systemu radarowego z określaniem odległości poprzez pomiar czasu propagacji sygnału.
Źródło: Historical Manuscripts, Navy Department Library, Naval History and Heritage Command, Washington, DC, Leo C. Young Collection. (online)