Albert H. Taylor
Afbeelding 1: Albert H. Taylor aan het werk bij het Naval Research Laboratory
Albert H. Taylor
Albert Hoyt Taylor (☆ 1 januari 1879 in Chicago, Illinois – † 11 december 1961 in Los Angeles, Californië) was een Amerikaans elektrotechnisch ingenieur. Albert Hoyt Taylor en Leo Crawford Young verrichtten de eerste Amerikaanse waarnemingen van reflecties van radiogolven door schepen, die later bijdroegen aan de ontwikkeling van radarapparatuur voor de Amerikaanse marine.
Onder leiding van Taylor werden bij het Naval Research Laboratory (NRL) studies naar radioverbindingen uitgevoerd. In 1922 voerde Taylor, met ondersteuning van Leo C. Young, bereikproeven uit op frequenties rond 60 MHz met behulp van een superheterodyneontvanger. In de zomer van 1922 registreerden zij reflecties van schepen op de Potomac en ontdekten zij de mogelijkheid om de afstand en de richting van de reflectiebron te meten. Dit was in feite de herontdekking van radar. Taylor noemde dit destijds „detectie van vijandelijke schepen en vliegtuigen”. In september 1922 stuurde hij een brief aan de leiding van het NRL met het verzoek het onderzoek in deze richting voort te zetten. Hij wees erop dat deze wijze van detectie onafhankelijk was van de zichtomstandigheden en zowel in het donker als bij fel zonlicht zou werken. Deze toestemming kreeg hij echter niet.
De technische omstandigheden van zijn proefopstelling noemen we tegenwoordig continugolfradar. Zij vereisten een relatieve beweging tussen de radar en het doel om dit laatste te kunnen detecteren.
Bron: A. Hoyt Taylor, „Radio Reminiscences: A Half Century“ (U.S. Naval Research Laboratory Report, Washington, 1948, herdruk 1960), p. 156.