www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar Grondbeginselen

Historisch overzicht: de uitvinding van de klystron

Figuur 1: De „Heil-buis”, tekening uit de octrooischrift.

Figuur 1: De „Heil-buis”, tekening uit de octrooischrift.

Historisch overzicht: de uitvinding van de klystron

1935Het idee van een looptijdgestuurde buis als microgolfoscillator werd voor het eerst beschreven door Agnessa Arsenjewa-Heil en Oskar Heil in een in Duitsland gepubliceerd artikel.[1]

1935William Webster Hansen, honorair hoogleraar natuurkunde aan de Stanford-universiteit (VS), vond de trilholte uit. Hij noemde zijn uitvinding “rumbatron”.

1937Met behulp van deze trilholtes ontwikkelden de broers Russell en Sigurd Varian een succesvol model van een klystron met twee trilholtes als oscillator. Dat was de eerste moderne buis voor het microgolfbereik.[2] De ontwikkeling werd klystron genoemd, naar het Oudgriekse werkwoord κλύζω (klyzo), dat de beweging van golven op het strand beschrijft. Helaas was het haalbare uitgangsvermogen in die tijd te laag, waardoor deze buis voorlopig in de schaduw stond van de magnetron.

1938Vadim F. Kovalenko (USSR) ontwikkelde de Sheet-Beam Klystron (planare vlakke-straal-klystron)

1939Oskar Heil voltooide zijn hoogfrequentiegenerator bij het bedrijf Standard-Lorenz in Berlijn. Deze werd naar zijn uitvinder de „Heil-buis” genoemd en werd tijdens de Tweede Wereldoorlog in radarsystemen gebruikt.

1940R.V. Sutton (Engeland) en N.D. Devyatkov samen met V.F. Kovalenko (USSR) vonden onafhankelijk van elkaar de reflexklystron uit.

1941De reflexklystron werd gebruikt in superheterodyne-ontvangers van radarsystemen.

1948In Stanford werd een meerkamerklystron ontwikkeld met drie trilholtes, die een uitgangsimpulsvermogen van 30 MW bij een impulsduur van 1 µs bereikte. Dit markeerde het begin van de doorbraak van hoogvermogenklystrons in radarsystemen.

19841984 De klystron met het hoogste pulsvermogen werd gebouwd.[3] Deze werd ontwikkeld voor een deeltjesversneller in het Stanford Linear Accelerator Center (SLAC) en leverde 150 MW pulsvermogen in de S-band.

Bronnen:

  1. Agnessa Arsenjewa-Heil und Oskar Heil, ”Eine neue Methode zur Erzeugung kurzer, ungedämpfter elektromagnetischer Wellen großer Intensität,“ Zeitschrift für Physik, November 1935 p. 752 – 762.
  2. R. H. Varian: U.S. Patent No. 2.242.275 (Applied for, October 11, 1937)
  3. G. T. Konrad, ”High-Power RF Klystrons for Linear Accelerators.“ Invited paper, Linear Accelerator Conference, Darmstadt, West Germany, May 1984. (online)