Rozproszony system radarowy
sieć LAN
(5 GHz)
bezprzewodowy
(2,4 GHz)
DDS
(C/A)
(A/C)
synchroniczny
Rysunek 1: Schemat blokowy modułu radarowego z bezprzewodowym cyfrowym kształtowaniem wiązki
sieć LAN
(5 GHz)
bezprzewodowy
(2,4 GHz)
DDS
(C/A)
(A/C)
synchroniczny
Rysunek 1: Schemat blokowy modułu radarowego z bezprzewodowym cyfrowym kształtowaniem wiązki
sieć LAN
(5 GHz)
bezprzewodowy
(2,4 GHz)
DDS
(C/A)
(A/C)
synchroniczny
Rysunek 1: Schemat blokowy modułu radarowego z bezprzewodowym cyfrowym kształtowaniem wiązki
Rozproszony system radarowy
Rozproszony system radarowy (Distributed Radar System, DRS) lub cyfrowy rozproszony system radarowy (Digital Distributed-array Radar System, DDRS) składa się z wielu małych koherentnych jednostek radarowych, które są rozmieszczone jak rozrzedzony macierz (thinned array) w terenie lub na powierzchni większego obiektu i podlegają wspólnemu przetwarzaniu sygnału radarowego. Przetwarzanie sygnału radarowego odbywa się w taki sam sposób, jak w przypadku anteny fazowej z cyfrowym kształtowaniem wiązki. W przeciwieństwie do systemu radarowego MIMO, wszystkie elementy nadają ten sam sygnał, co najwyżej lekko przesunięty w czasie. Ze względu na bardzo dużą efektywną powierzchnię anteny, duża liczba takich mini jednostek radarowych (zwanych tutaj satelitami radarowymi) może tworzyć bardzo wąski wzór anteny, a tym samym umożliwiać bardzo dokładne pozycjonowanie celów.
Te moduły radarowe zawierają nadajnik, odbiornik, element antenowy i mały procesor, który przesyła nieprzetworzone dane z odbiornika do serwera za pośrednictwem połączenia internetowego (kablowego, światłowodowego lub WLAN). Zaletą połączenia WLAN jest bardzo szybka konfiguracja systemu, ale jego wadą jest konieczność korygowania dodatkowych różnic w połączeniach radiowych. (Kable lub światłowody mogłyby mieć taką samą długość). W centralnym procesorze głównym kompensowane są ewentualne różnice w czasie propagacji między poszczególnymi satelitami radarowymi i tworzony jest wzór odbioru pola antenowego.
W ten sposób, na przykład, zbocze górskie może zostać w bardzo krótkim czasie (za pomocą tak zwanej “hastily formed network” naprędce utworzonej sieci) rozbudowane do radaru o dużym obszarze w ramach operacji mobilnej. Niszczyciel klasy Zumwalt został również wyposażony w 1 200 modułów radarowych do celów demonstracyjnych, które zostały losowo rozmieszczone na całym kadłubie. Dzięki cyfrowemu kształtowaniu wzorca anteny nadawczej i odbiorczej, kilka zadań, takich jak rozpoznanie, śledzenie celu i nawigacja, może być wykonywanych jednocześnie. DRS jest zatem zawsze radarem wielofunkcyjnym. Fakt, że powierzchnia anteny nie musi być płaska, ale może przybierać dowolny kształt, doprowadził również do powstania przydomka Flexible Distributed Radar System (FlexDRS).
Proces został opatentowany w 1987 roku przez Gaspare Galati i Giacinto Losquadro z Alenia (obecnie część Leonardo). Jednak w tamtym czasie Alenia nie była w stanie masowo produkować tych satelitów radarowych.
Źródło: Attia E. H. and Abend K., “An experimental demonstration of a distributed array radar”, opublikowane przez University of Western Ontario in “Antennas and Propagation Society Symposium. 1991 digest” IEEE, 1991, ISBN 0-7803-0144-7