Rozrzedzona matryca antenowa
Rysunek 1: rozrzedzona matryca fazowana
Rozrzedzona matryca antenowa
W rzadkich przypadkach anteny fazowane z mniejszą liczbą elementów promieniujących są stosowane jako rozrzedzone pola antenowe (Thinned Arrays). Zmniejszenie liczby promienników do ułamka liczby niezbędnej do całkowitego wypełnienia całej apertury nie powoduje znacznego pogorszenia kształtu głównego pęczka. Zysk anteny zależy od liczby faktycznie wykorzystanych elementów promiennikowych. Kształt głównego pęczka jest podobny do kształtu całkowicie wypełnionej apertury. Jednakże kształty pęczków bocznych pogarszają się proporcjonalnie do liczby usuniętych promienników.
Na przykład, rysunek przedstawia rozrzedzone pole antenowe z
rozkładem aktywnych elementów promiennikowych z całkowicie wypełnionej apertury.
Jeśli pole antenowe wykorzystuje tylko 25% wszystkich możliwych elementów,
jego główny stożek nadal ma bardzo dobry kąt otwarcia −3 dB, mniejszy niż jeden stopień.
Jednak 75% energii nadawczej jest również emitowane w stożkach bocznych.
Praktyczny przykład pokazany na rysunku 1 to przerzedzone pole antenowe
AN/FPS-115 „Pave Paws“.
Najdłuższy rząd zawiera 32 promienniki.
Antena ma łącznie 2677 aktywnych promienników, z których jednak podczas nadawania wykorzystywanych jest tylko 1792.
Rozrzedzenie to zwiększa poziom bocznych wiązek o około
4 dB[1]
w porównaniu z całkowicie wypełnioną aperturą.
Źródła i odniesienia:
- Brockway McMillan et al.: “Radiation Intensity of the PAVE PAWS Radar System”, National Research Council Washington DC, 1979 (411317) p. 16 - 18 (online)