Dioda Gunna
progowe
ujemnej
rezystancji
Rysunek 1: Charakterystyka prądowo-napięciowa diody Gunna
progowe
ujemnej
rezystancji
Rysunek 1: Charakterystyka prądowo-napięciowa diody Gunna
Mikrofale można generować między innymi za pomocą diody Gunna. Podstawą działania tej diody jest efekt Gunna. J. B. Gunn odkrył w 1963 roku, że stałe, stosunkowo wysokie napięcie elektryczne przyłożone do kryształu arsenku galu domieszkowanego typu n powoduje szybkie, statystyczne fluktuacje prądu. Okazało się, że w bardzo krótkich kryształach te fluktuacje prądu przechodzą w spójne drgania, których częstotliwość jest określona przez długość kryształu i leży w zakresie mikrofalowym.
Efekt Gunna występuje ogólnie w półprzewodnikach, których pasma energetyczne mają względne maksima i minima położone w niezbyt dużej odległości energetycznej, dzięki czemu niektóre („gorące”) elektrony mogą łatwo przechodzić do wyżej położonych pasm. Jeżeli mają tam mniejszą ruchliwość, to większemu natężeniu pola elektrycznego odpowiada mniejsze natężenie prądu, czyli występuje ujemna rezystancja. Jest ona warunkiem generowania i wzmacniania drgań.
Oscylatory z diodami Gunna wytwarzają moc mikrofalową około 65 mW i w pracy impulsowej mogą osiągać moc szczytową do około 200 W.