DECCA Type 217
Opis urządzenia radiolokacyjnego; wybrane dane taktyczno-techniczne
Rysunek 1: Radar DECCA T 217 Zb na statku rzecznym „Therese Straub” w 1970 roku
| Dane techniczne | |
|---|---|
| Częstotliwość pracy: | 9 445 MHz
(pasmo X) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Czas trwania impulsu nadawczego (τ): | |
| Czas odbioru: | |
| Czas martwy: | |
| Moc szczytowa impulsu: | |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | |
| Zdolność rozdzielcza w odległości: | |
| Dokładność pomiaru: | |
| Szerokość wiązki antenowej: | |
| Liczba impulsów odebranych od celu: | |
| Prędkość obrotowa anteny: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
DECCA Type 217
DECCA Type 217 to radar nawigacyjny przeznaczony do żeglugi śródlądowej, pracujący w paśmie X (według oznaczenia IEEE), czyli w paśmie I (według oznaczenia NATO). Jest rozwinięciem radaru DECCA Type 215 i zapewnia lepszą zdolność rozdzielczą w zakresie odległości do 500 m.
Radar wykorzystuje antenę szczelinową wykonaną z falowodu o dość kanciastym kształcie. Był dostępny w sprzedaży od około 1965 roku i posiadał dopuszczenie do stosowania w żegludze śródlądowej na Renie.