MR-200
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: MR-200 „Kaktus” na okręcie projektu 258
former Soviet Union
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | pasma UHF |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
MR-200
MR-200 „Kaktus” (cyrylica: МР-200 «Кактус») był okrętowym radarem rozpoznawczym przestrzeni powietrznej, działającym w paśmie UHF (oznaczenie IEEE) lub paśmie B/C (oznaczenie NATO).
Antena jest niemal identyczna z anteną radaru MR-500 „Kliver“.
Radar został opracowany około 1961 roku i był używany w byłym Związku Radzieckim na okrętach patrolowych (KVN) projektu 258, lekkich krążownikach projektu 68-bis oraz okrętach kompleksu pomiarowego projektu 1918. Już pod koniec lat 70. został on zastąpiony przez nowocześniejsze urządzenia, takie jak MR-310 lub MR-302.