MR-114
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: MR-114

| Specyfikacja techniczna | ||
|---|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | pasma X) | pasma K |
| Okres powtarzania impulsów: | ||
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | ||
| Szerokość impulsu (τ): | ||
| Czas odbioru sygnału echa: | ||
| Czas zwrotu: | ||
| Moc impulsowa: | ||
| Moc średnia: | ||
| Zasięg instrumentalny: | 75 km | |
| Rozróżnialność w odległości: | ||
| Dokładność / Błąd określania: | ||
| Szerokość wiązki anteny: | ||
| Liczba ech odebranych - sondowań: | ||
| Liczba obrotów anteny radaru: | ||
| MTBCF: | ||
| MTTR: | ||
MR-114
MR-114 „Lev” (cyrylicą: МР-144 «Лев», oznaczenie NATO: „Kite Screech”) był dwupasmowym radarem kierowania ogniem dla dział 100 mm AK-100. Służył do zgrubnego i dalekosiężnego śledzenia celów w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub w paśmie I (oznaczenie NATO), a także do precyzyjnej korekty podczas końcowego podejścia w paśmie K. Radar był wyposażony w pasywną kamerę podczerwieni o wysokiej rozdzielczości do śledzenia celów.
Radar ten był podstawą rodziny radarów, w skład której wchodziły również MR-145 „Drakon” („Kite Screech A”) i MR-184 („Kite Screech B”).
Antena wykorzystuje metodę monopulsową.