AN/APN-147
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 8 800 MHz
(pasma X) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | |
| Moc średnia: | 0,5 W |
| Zasięg instrumentalny: | |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APN-147
AN/APN-147 był radarem łączącym funkcje radiowysokościomierza (altimetru) i radaru nawigacyjnego Dopplera, który działał w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub w paśmie I (oznaczenie NATO) jako radar z falą ciągłą modulowaną częstotliwością. Urządzenie to mierzyło prędkość i kierunek, z jakim poruszała się ziemia względem samolotu, i wskazywało pozostałą odległość na aktualnym odcinku zaprogramowanego kursu, a także błąd odchylenia od kursu w lewo lub w prawo. Wykorzystywało ono specjalny komputer typu AN/ASN-35.
Radar został opracowany na początku lat 60. XX wieku i był stosowany w samolotach AC-119K, C-124C, C-130, WC-130B/E, RC-135A, WC-135B, C-135F i C-141, zazwyczaj jako dodatek do radaru rozpoznawczego zainstalowanego w nosowym radomie. Problem stanowiła stosunkowo niska wytrzymałość (MTBF), co znacznie zwiększało nakłady na obsługę techniczną.
Źródło:
- Military Standardization Handbook, United States Radar Equipment Manual TM 11-487C-1 1965, p. 798f