AN/TPQ-31
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: AN/TPQ-31
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 1 250 … 1 350 MHz
(pasma L) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 1 600 or 267 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,7 or 4,2 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 1 MW |
| Moc średnia: | 1 kW |
| Zasięg instrumentalny: | 200 mi (≙ 370 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 3,7° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 30 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/TPQ-31
AN/TPQ-31 był radarem rozpoznawczym artylerii działającym w paśmie L (oznaczenie IEEE) lub w paśmie D (oznaczenie NATO), który został opracowany około 1967 roku na podstawie radaru AN/UPS-1. Do tego zadania dostosowano przede wszystkim wysoką częstotliwość impulsów.
Antena generowała wykres cosecans² o pionowym otwarciu 11° i zysku antenowym 27,5 dBi. Wyświetlanie odbywało się na wskaźniku typu „P” o średnicy początkowo 10 cali, a później 16 cali. Skala była wybieralna między 10, 20 i 275 milami amerykańskimi. Bardziej dokładny pomiar odległości był możliwy dzięki wskaźnikowi typu „A”, który wykorzystywał lampę elektronową o średnicy 3 cali.
Źródło:
- Raytheon: AN/TPQ-31 Performance - During Evaluation as a Hostile Weapon Locator AD 778 192