SCR-296
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: SCR-296
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 700 MHz
(pasma UHF) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 100 NM (≙ 185 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
SCR-296
SCR-296 był radarem brzegowym działającym w paśmie UHF (oznaczenie IEEE) lub w paśmie C (oznaczenie NATO), służącym do wykrywania celów nadwodnych i kierowania artylerią kalibru 6 cali lub większym. Został opracowany podczas II wojny światowej w związku z atakiem na Pearl Harbor i był wykorzystywany do ochrony większych portów amerykańskich.
Radar można było również zainstalować na wieży o wysokości do 30 m, aby zmniejszyć wpływ krzywizny Ziemi na maksymalny zasięg. Odległość była wyświetlana na ekranie typu „A-Scope”. Antena była cylindrycznym reflektorem parabolicznym o wymiarach około 6 × 6 stóp, zasilanym przez cztery dipole półfalowe. Obrót anteny był zdalnie sterowany, ale wykonywany ręcznie. W ten sposób można było śledzić i zwalczać tylko jeden cel naraz.
Modernizacja przeprowadzona przez U.S. Army Signal Corps obejmowała migotliwe przełączanie fazy w celu dokładniejszego pomiaru kąta bocznego. Wersje te otrzymały oznaczenie SCR-296-A.