Type 289 (RDF)
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: Type 289 (RDF)
UNITED KINGDOM
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 430 ± 5 MHz
(pasma UHF) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 6 km |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Type 289 (RDF)
Typ 289 (RDF) był radarem kierowania ogniem pracującym w paśmie UHF (oznaczenie IEEE) lub w paśmie B8 (oznaczenie NATO), który mógł mierzyć odległość i kierunek.
Radar został opracowany w Holandii, a dwa prototypy zostały przewiezione do Anglii w maju 1940 r., tuż przed niemiecką inwazją, w celu zintegrowania ich z holenderskim okrętem „Isaac Sweers” wyposażonym w szwedzkie podwójne działa Bofors.
Nadajnik wykorzystywał do generowania mocy równoległe połączenie 4 triod typu 316A. Sygnały echa były wyświetlane na wskasnike typu J z elektronicznymi znacznikami odległości, generowanymi przez oscylator o częstotliwości 15 kHz.