AN/APN-150
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: Indicator ID-950/APN-150
Sperry Corporation (1910-1986)
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 4 330 ±50 MHz
(pasma C) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 5 000 ft (≙ 1,5 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APN-150
AN/APN-150 to radiowysokościomierz działający w paśmie C (oznaczenie IEEE) lub paśmie G (oznaczenie NATO), który działał na zasadzie radaru z falą ciągłą modulowaną częstotliwością. Zapewnia on ciągły odczyt na instrumencie, który wskazuje dokładną wysokość lotu nad ziemią od 0 do 5000 stóp i został opracowany do lotów na niskich wysokościach i lądowań oraz jako zamiennik przestarzałego technicznie AN/APN-22. AN/APN-150 był przeznaczony do stosowania w samolotach Boeing B-52H „Stratofortress”, Sikorsky CH-3C „Sea King”, Lockheed C-130 „Hercules” i Boeing C-135 „Stratolifter”. Został później zastąpiony przez AN/APN-194.
Źródło:
- Military Standardization Handbook, United States Radar Equipment Manual TM 11-487C-1 1965, p. 800f