AN/APN-194
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: AN/APN-194
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 4 300 MHz
(pasma C) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,02 or 0,2 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 5 000 ft |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | ± 3 ft or 4% |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | 2 500 h |
| MTTR: | |
AN/APN-194
AN/APN-194 to szeroko stosowany radiowysokościomierz o niskiej wykrywalności (LPIA), działający w paśmie C (oznaczenie IEEE) lub paśmie G (oznaczenie NATO), który spełnia wszystkie wymagania normy MILA-81605(AS). Jest to impulsowy radar pomiaru odległości, który mierzy wysokość podłoża pod samolotem.
System składa się z nadajnika-odbiornika (RT-l0l5 i RT-l042), dwóch anten (AS-2712) oraz jednego lub kilku wyświetlaczy wysokości.
AN/APN-194 został po raz pierwszy wprowadzony w 1971 roku i był stosowany na przykład w samolocie Grumman F-14 Tomcat. W 1979 roku radar został całkowicie przebudowany na technologię półprzewodnikową i otrzymał oznaczenie AN/APN-194(V).