AMES Type 15
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: AMES Type 15 Mk.2
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 192 … 209 MHz
(pasma VHF) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 300 … 450 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 3,5 or 8 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 80 … 100 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 145 km |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 15° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 6 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AMES Type 15
Type 15 był radarem rozpoznawczym przestrzeni powietrznej działającym w paśmie VHF (oznaczenie IEEE) lub w paśmie A (oznaczenie NATO) z okresu po II wojnie światowej. Jest to przenośna wersja typu 7, przeznaczona do użytku za granicą.
Antena składała się z 4 rzędów po 8 dipolów przed wspólnym reflektorem kratowym o wysokości około 3 metrów. Anteny były sztywno przymocowane do obrotowej kabiny. Za pomocą porównania faz można było z grubsza określić wysokość zbliżającego się celu, której dokładność zależała od terenu, ponieważ w tym zakresie częstotliwości duża część energii odbijała się od ziemi. Nadajnik i odbiornik znajdowały się w przyczepie RV 405. Stanowiska operatorów znajdowały się w kolejnej przyczepie RV 409.
W typie 15 Mk.1 antena IFF dla IFF Mk. Ⅲ znajdowała się jeszcze na osobnym maszcie. W typie 15 Mk.2 znajdowała się ona nad grupą anten radaru podstawowego. Modyfikacje sięgały aż do Mk.4 z mocą impulsową do150 kW.