Sirocco
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: Sirocco
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | pasma X |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 80 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 130 km |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | 5 m; 0,05°; 0,5 m/s |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Sirocco
Sirocco był radarowym systemem śledzenia celów meteorologicznych, działającym w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub paśmie I (oznaczenie NATO) i wykorzystywanym do balonów meteorologicznych, powiązanych systemów telemetrycznych i urządzeń przetwarzających do przesyłania danych meteorologicznych dla jednostek artylerii.
Cały system jest autonomiczną instalacją naziemną. Radar składa się z anteny Cassegraina zamontowanej wraz z elektroniką radarową na jednoosiowej przyczepie oraz klimatyzowanego schronu transportowanego przez pojazd ciągnący. Pomieszczenie ochronne mieści personel obsługujący, konsolę sterującą radaru i telemetrii, system radiotelegraficzny ze zintegrowanym modemem oraz miejsce do przechowywania sond i reflektorów radarowych. Oprócz radaru pojazd transportowy przewozi również odbiornik telemetryczny i dwa generatory prądu.
W siłach zbrojnych Holandii radar otrzymał oznaczenie QR-MX-2.
