AN/APN-113
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: AN/APN-113, po lewej stronie trzy anteny odbiorcze, po prawej stronie w tle anteny nadawcze
Rysunek 1: AN/APN-113, po lewej stronie trzy anteny odbiorcze, po prawej stronie w tle anteny nadawcze
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | pasma Ku |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 20 km |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APN-113
AN/APN-113 był radarem dopplerowskim działającym w paśmie Ku (oznaczenie IEEE) lub w paśmie J (oznaczenie NATO). Był on wykorzystywany jako część systemu nawigacyjnego i zrzutu bomb AN/ASQ-42 w samolocie Convair B-58.
Jednostka dopplerowska znajdowała się pod dwiema płytami z pleksiglasu i była zamontowana w obszarze statecznika ogonowego kadłuba w pobliżu tylnej krawędzi skrzydła. System składał się z trzech niezależnych radarów z falą ciągłą z oddzielnymi antenami nadawczymi i odbiorczymi, które dostarczały dane do precyzyjnego obliczania prędkości samolotu. Jeden radar był skierowany ukośnie do przodu i mierzył prędkość lotu względem ziemi. Dwa pozostałe radary były skierowane pod kątem prostym w lewo i w prawo i mierzyły dryf spowodowany wiatrem w poprzek kierunku lotu. Do pomiaru wysokości lotu wykorzystywano urządzenie AN/APN-133, również zintegrowane z AN/ASQ-42.
System radarowy został pierwotnie opracowany przez firmę Sperry na początku lat 60., ale po przejęciu tej części firmy Sperry przez Raytheon był sprzedawany pod jej marką.