AN/APN-57
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: AN/APN-57
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 9 345 … 9 405 MHz
(X-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | |
| Pulsduur (τ): | 0,25 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 4 kW |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 5 or 35 kft (≙ 1,5 or 10,5 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | ± 0,2% |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APN-57
De AN/APN-57 was een experimenteel hoogtemeterradar (altimeter) dat werkte in de X-band (IEEE-aanduiding) of in de I-band (NAVO-aanduiding). Het werd rond 1945 ontwikkeld op basis van de AN/APS-10 en werkte volgens het principe van een impulsradar.
De antenne was een symmetrische parabolische antenne van aluminium met een diameter van 1,6 m, die werd gevoed door een golfgeleider met Cutler-feed. Vanwege de grootte van de antenne kon de radar voor de testvluchten alleen in de achterste bommenruimte van de gebruikte Boeing B-29 Superfortress worden gemonteerd. De B-29 was ook uitgerust met hoogwaardige fotoapparatuur om de testresultaten te documenteren in functie van de reflecterende ondergrond.
De tests leidden tot de conclusie dat voor altimetrie geen zulke grote en sterk bundelende antennes nodig zijn.