AN/APN-57
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: AN/APN-57
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 9 345 … 9 405 MHz
(pasma X) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,25 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 4 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 5 or 35 kft (≙ 1,5 or 10,5 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | ± 0,2% |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APN-57
AN/APN-57 był eksperymentalnym radiowysokościomierzem działającym w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub w paśmie I (oznaczenie NATO). Został opracowany około 1945 roku na podstawie radaru AN/APS-10 i działał na zasadzie radaru impulsowego.
Antena była symetryczną anteną paraboliczną wykonaną z aluminium o średnicy 1,6 m, zasilaną przez falowód z zasilaczem Cutlera. Ze względu na rozmiar anteny radar mógł być zamontowany na potrzeby lotów testowych tylko w tylnej komorze bombowej wykorzystywanego samolotu Boeing B-29 Superfortress. B-29 był również wyposażony w sprzęt fotograficzny o wysokiej rozdzielczości, aby dokumentować wyniki testów w zależności od odbijającego podłoża.
Testy doprowadziły do wniosku, że do altimetrii nie są potrzebne tak duże i silnie skupiające anteny.