PSNR-1
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: PSNR-1
Arsenal Machine-Building Plant| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 9,66 GHz
(X-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 4 kHz |
| Pulsduur (τ): | 0,22 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 120 mW |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 10 km |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
PSNR-1
De PSNR-1 „Podjom” (Kyrillisch: ПСНР-1 «Подъём» (GRAU-index: 1RL125, NAVO-codenaam: „Buzz Stand”) was een gevechtsveldverkenningsradar die werkte in de X-band (IEEE-aanduiding) of in de I-band (NAVO-aanduiding). De PSNR-1-radar werd gebruikt voor het detecteren en volgen van vaste en bewegende doelen op het slagveld of als beveiligingsapparaat voor het detecteren van doelen in vooraf bepaalde gebieden. Het maakte het mogelijk om handmatig de afstand, de coördinaten (azimut) en de mogelijke snelheid van deze doelen te detecteren en te bepalen.
De azimut en de helling van de antenne moesten handmatig worden gewijzigd door de antenne te draaien. De evaluatie vond akoestisch plaats via een hoofdset.
De ontwikkeling van de PSNR-1 begon in 1963 en werd in 1965 voltooid.