PSNR-1
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: PSNR-1
Arsenal Machine-Building Plant| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 9,66 GHz
(pasma X) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 4 kHz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,22 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 120 mW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 10 km |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
PSNR-1
PSNR-1 „Podjom” (cyrylica: ПСНР-1 „Подъём” (indeks GRAU: 1RL125, nazwa kodowa NATO: „Buzz Stand”) był radarem rozpoznawczym pola walki pracującym w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub w paśmie I (oznaczenie NATO). Radar PSNR-1 był używany do wykrywania i śledzenia stałych i ruchomych celów na polu walki lub jako urządzenie zabezpieczające do wykrywania celów w wcześniej określonych obszarach. Umożliwiał ręczne wykrywanie i określanie odległości, współrzędnych (azymutu) i możliwej prędkości tych celów.
Azymut i nachylenie anteny należało zmieniać ręcznie, obracając antenę. Ocena odbywała się akustycznie za pomocą słuchawek.
Prace nad PSNR-1 rozpoczęto w 1963 r. i zakończono w 1965 r.