WSR-1 to WSR-4
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: WSR-1 to WSR-4


| Specificaties | ||
|---|---|---|
| WSR-1 … WSR-3 | WSR-4 | |
| Frequentie: | 3,3 GHz
(S-Band) | |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | ||
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | ||
| Pulsduur (τ): | 1 or 2 µs | 1 or 4 µs |
| Ontvangsttijd: | 650 or 325 Hz | 650 or 164 Hz |
| Dode tijd: | ||
| Piekvermogen: | 50 kW | |
| Gemiddeld vermogen: | ||
| Instrumenteerbare reikwijdte: | > 100 km | |
| Afstandsresolutie: | ||
| Nauwkeurigheidsgraad: | ||
| Bundelbreedte: | 4° | |
| hits per scan: | ||
| Rotatiesnelheid: | ||
| MTBCF: | ||
| MTTR: | ||
WSR-1 to WSR-4
De WSR-1, WSR-1a, WSR-3 en WSR-4 (van Weather Surveillance Radar) zijn vroege weerradars die werken in de S-band (IEEE-aanduiding) of in de F-band (NAVO-aanduiding). Het zijn door het toenmalige Amerikaanse weerbureau (voorloper van de huidige National Weather Service) gemodificeerde AN/APS-2F's en ze verschillen voornamelijk door verschillende combinaties van zichtapparatuur.
WSR-1 en WSR 1a gebruikten alleen een PPI-scope met een extra A-scope. Bij de WSR-1 waren deze naast elkaar geplaatst, bij de WRS-1a boven elkaar. Vanaf de WSR-3 was ook weergave op een RHI-scope mogelijk.
De antenne is in alle gevallen de originele symmetrische parabolische antenne met een diameter van 6 voet (≙ 1,8 m). Sommige WSR-4's zouden ter modernisering ook een grotere antenne hebben gekregen. De antenne werd tegen wind en weer beschermd door een radome van glasvezel.
Alle versies maakten gebruik van een magnetronzender. De WSR-4 kreeg als hoogfrequente voorversterker een lopende-golfbuis, die de gevoeligheid van de ontvanger aanzienlijk verbeterde.
Fotogalerij van de WSR-1 tot WSR-4
Bron:
- History of Operational Use of Weather Radar by U.S. Weather Services Part I: The Pre-NEXRAD Era