SGR 108/03
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: SGR 108/03
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | pasma X |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 50 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 25 km |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
SGR 108/03
SGR 108/03 (inne oznaczenia: L4/3 i KL/MSS-301) był radarem kierowania ogniem dla lekkich dział obrony powietrznej działającym w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub I (oznaczenie NATO).
Okrągła antena paraboliczna o średnicy 1 m jest częścią radaru śledzenia celu. Pionowa paraboloida służyła jako radar wyszukiwania i mierzyła 0,7 × 2,2 m.
Radar został opracowany przez Philips Telecommunicatie Industrie, N.V. we wczesnych latach 50-tych. Ta część Philips AG została następnie zlecona firmie Hollandse Signaalapparaten BV. Radar był w użyciu do połowy lat 60-tych.
