AN/APQ-110
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: AN/APQ-110
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 16 600 … 17 100 MHz
(Ku-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 4045 Hz |
| Pulsduur (τ): | 0,2 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 30 kW |
| Gemiddeld vermogen: | 24.3 |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 10 NM (≙ 18 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APQ-110
De AN/APQ-110 was een terreinvolgradar (TFR) die opereerde in de Ku-band (IEEE aanduiding) of J-band (NATO aanduiding). De AN/APQ-110 werd in 1967 in gebruik genomen. Het werd gebruikt in de General Dynamics F-111A Aardvark vliegtuigen (de US Air Force versie) en de McDonnell Douglas RF-4C. Het verving de AN/APQ-102 side-scan en mapping radar.
De antennes zijn kleine, platte arrayantennes die bestaan uit parallel gevoede waveguide slotantennes met in totaal 148 individuele stralers.

