AN/APQ-110
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: AN/APQ-110
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 16 600 … 17 100 MHz
(pasma Ku) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 4045 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,2 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 30 kW |
| Moc średnia: | 24.3 |
| Zasięg instrumentalny: | 10 NM (≙ 18 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APQ-110
AN/APQ-110 był radarem śledzenia terenu (TFR) działającym w paśmie Ku (oznaczenie IEEE) lub J (oznaczenie NATO). AN/APQ-110 został wprowadzony do służby w 1967 roku. Był używany w samolotach General Dynamics F-111A Aardvark (wersja dla Sił Powietrznych USA) i McDonnell Douglas RF-4C. Zastąpił on radar skanowania bocznego i mapowania AN/APQ-102.
Anteny są małymi, płaskimi antenami składającymi się z równolegle zasilanych falowodowych anten szczelinowych o łącznej liczbie 148 pojedynczych promienników.

