S 711
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: S 711
Rysunek 1: S 711
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 3 ± 0,15 GHz
(pasma S) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 1 000 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 12,5 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | 250 m |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 160 kW |
| Moc średnia: | 2 kW |
| Zasięg instrumentalny: | 64 NM (≙ 118 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | 250 m |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 1,5° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 15 obr/min |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
S 711
S 711 to specjalny radar rozpoznawczy obrony powietrznej pracujący w paśmie S, który był wykorzystywany jako wypełniacz luk, a zwłaszcza do wykrywania nisko lecących celów.
Antena wykorzystywała pojedynczy zakrzywiony reflektor paraboliczny i mogła być zamontowana na maszcie o wysokości 12 lub 19 m wznoszonym hydraulicznie. Antena wytwarzała przybliżony wzór Cosecant squared dzięki zastosowaniu dwóch promienników tubowych do oświetlenia reflektora. Fale elektromagnetyczne mogą być spolaryzowane liniowo pionowo lub kołowo. Zysk kompresji impulsu w odbiorniku podano jako 20-krotny, a długość skompresowanego impulsu jako 0,625 µs. Radar wykorzystywał ten sam schron celowniczy co S 706.
Źródło:
- Broszura promocyjna producenta
- Wideo producenta
