RAN 10S
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: Antena RAN-10S na fregacie włoskiej marynarki wojennej Fenice w 1989 r.
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | pasma F |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 900 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 160 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 60 NM (≙ 110 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | 20 m, 0,35° |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 15 i 30 obr/min |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
RAN 10S
RAN 10S alias MM/SPS-774 był połączonym radarem rozpoznania przestrzeni powietrznej i powierzchni morza pracującym w paśmie F. Nadawał się do stosowania na średnich okrętach takich jak niszczyciele, fregaty i korwety. Technologia była mniej więcej taka sama jak w RAN-3L, a niektóre podzespoły były nawet wymienne.
Głównymi cechami był rekonesans pod dużym kątem elewacji, szybka szybkość odnawiania danych oraz wysoka dokładność i zdolność rozdzielcza. Zastosowanie kodowanej modulacji intrapulsowej w połączeniu z cyfrowym przetwarzaniem sygnału radarowego pozwoliło na bardzo dobre tłumienie zakłóceń celów morskich oraz zakłóceń pochodzących od działań nieprzyjaciela. Antena wykorzystuje bardzo szeroki reflektor paraboliczny zasilany przez promiennik tubowy w celu wytworzenia cosecant squared pattern. Na reflektorze można zamontować wtórną antenę radarową. Obrotnica jest stabilizowana przed przechyłem statku.