P-40
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: P-40 „Long Track” (Foto mit freundlicher Genehmigung des Militärhistorischen Museums der Bundeswehr Dresden entstanden.)
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 2,2 - 2,3 GHz |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | 2,5 of 1,25 ms |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 400 of 800 Hz |
| Pulsduur (τ): | 2 × 2 µs |
| Ontvangsttijd: | 2,49 of 1,24 ms |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 2 MW |
| Gemiddeld vermogen: | 2 … 3 kW |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 375 km |
| Afstandsresolutie: | 300 m |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | 1,5° |
| hits per scan: | > 8 |
| Rotatiesnelheid: | 4 s of 5 s |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
P-40
De P-40 „Long Track“ (Russ. Designator: 1S12 „Bronja“ - pantser, Cyrillisch 1С12 «Броня») is een mobiel radarstation op het basisvoertuig 426 U met een bereik van ongeveer 300 km. De bemanning bestond uit 6 man. Het werd gebruikt voor het toewijzen van doelen voor troepen luchtverdedigingseenheden.
Als voortstuwingsmotor werd een 12-cilinder 4-takt dieselmotor met een vermogen van 342 kW (465 pk) gebruikt, die het radarstation een maximumsnelheid van 55 km/u gaf bij een totaalgewicht van 35 ton.
De elektronica van het ontvangstpad kwam voornamelijk van de P-37.
De radar werd aangedreven door een ingebouwde 400 Hz generator aangedreven door een gasturbine.