Oborona
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 150 - 170 MHz
(VHF-band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | ca. 6 ms |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | ca. 180 Hz |
| Pulsduur (τ): | 6 µs |
| Ontvangsttijd: | ca. 5 ms |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 1 200 km |
| Afstandsresolutie: | 1 200 m |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | > 15 |
| Rotatiesnelheid: | 4 min⁻¹ |
| MTBCF: | 90 h |
| MTTR: | |
Oborona
De Oborona (Russische aanduiding 5N84A, Cyrillisch: 5Н84А «Оборона-14») is de directe opvolger van de P-14 „Tall King” en kreeg de NATO codenaam „Tall King C“. Een stationaire versie met de Russische benaming „44Sh6“ (Cyrillisch: 44Ж6) heeft een extra 5 m hoog vakwerkmastsegment tussen de antenne en de roterende inrichting. De antenne kan op het eerste gezicht alleen worden verward met die van de P-14. Optische verschillen op de antenne zijn:
- een iets bredere reflector en een ander radiatorsysteem;
- de compensatieantennes achter de paraboolreflector;
- het „ooievaarsnest“ boven in de mast.
De Oborona werkte meestal met een hoogtezoeker van het type PRW-17. Ook elektrisch is het station in alle parameters verbeterd ten opzichte van de P-14:
- betere antenneversterking met minder back- en side lobes;
- groter bereik, (dus langere ontvangsttijd);
- gewijzigde secundaire radar (rechthoekige antenne in de afbeelding onder de compensatieantenne).
De gemoderniseerde versie 5N84AM kan ook gebruikmaken van de techniek van een radar met omgekeerde synthetische apertuur (ISAR).
