www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

MR-650 „Podberezovik“

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: MR-650 „Podberezovik“

Rysunek 1: MR-650 „Podberezovik“

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: pasma UHF
Okres powtarzania impulsów:  
Częstotliwość powtarzania impulsów:  
Szerokość impulsu (τ):  
Czas odbioru sygnału echa:  
Czas zwrotu:  
Moc impulsowa:  
Moc średnia:  
Zasięg instrumentalny: 270 NM (≙ 500 km)
Rozróżnialność w odległości:  
Dokładność / Błąd określania:  
Szerokość wiązki anteny:  
Liczba ech odebranych - sondowań:  
Liczba obrotów anteny radaru:  
MTBCF:  
MTTR:  

MR-650 „Podberezovik“

MR-650 „Podberezovik” (cyrylica: МР-650 «Подберезовик») to rodzina radarów dalekiego zasięgu działających w paśmie UHF (oznaczenie IEEE) lub paśmie C (oznaczenie NATO), przeznaczonych do rozpoznania morskiego i wyznaczania celów.

Wersja podstawowa „Podberezovik-E” wykorzystuje nadajnik, którego stopień końcowy jest wyposażony w amplitron. Antena jest pasywną, sterowaną częstotliwościowo anteną fazową o wymiarach 7,22 × 3,0 m, składającą się z 15 rzędów anten szczelinowych z falowodami, z których każdy zawiera 28 pojedynczych elementów promieniujących.

Wersja „Podberezovik-ET1” wykorzystuje nadajnik w pełni tranzystorowy, który jednak nie osiąga mocy amplitronu. Aby uzyskać równoważny zasięg energetyczny, wysokość anteny została podwojona i obecnie ma ona wymiary 7,22 × 6,25 m z 30 rzędami falowodów.

„Podberezovik-ET2” to wersja okrojona, w której z nadajnika z wersji podstawowej pominięto jedynie ostatni stopień z lampą nadawczą. Wykorzystuje ona również dużą antenę, dzięki czemu ma jedynie około połowy zasięgu energetycznego. Mniejszy samolot myśliwski jest wykrywany nie od 400 km, a dopiero od 240 km, a nisko lecący pocisk manewrujący nie od 70 km, a dopiero od 45 km.