HADR
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | pasma F |
| Okres powtarzania impulsów: | 4 ms |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 60 - 1430 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 96 / 36 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | < 3 ms |
| Czas zwrotu: | ≈ 50 µs |
| Moc impulsowa: | > 1,5 MW |
| Moc średnia: | < 32 kW |
| Zasięg instrumentalny: | 240 NM (≙ 445 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | 150 m |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 1,1° - 1,7° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | 1 - 8 |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 12 s |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
HADR
Jednostka radarowa HADR (Hughes Air Defense Radar, oznaczenie producenta: HR-3000) została opracowana na podstawie AN/SPS-52, w którym dwie istniejące anteny fazowe radaru okrętowego zostały wykorzystane jedna nad drugą, a zasilanie serpentynowe zostało przeniesione za poziom anteny. Zasięg został osiągnięty poprzez dodanie kolejnego wzmacniacza mocy (amplitronu) za istniejącym wzmacniaczem mocy (lampą fali bieżącej), który w ten sposób stał się przedwzmacniaczem. Przy bliskim zasięgu i na dużych wysokościach amplitron jest wyłączany, a HADR działa tylko z lampą fali bieżącej. W oprogramowaniu zdefiniowano oddzielną stałą pomocniczą: tak zwaną milę danych. Została ona wyprowadzona podobnie jak mila radarowa, z tą różnicą, że zamiast 1 852 m dla mili morskiej, wybrano wartość referencyjną 6 000 stóp.
Do końca 2006 roku sprzętem radarowym był radar Siemens 1990 w wersji D14. Od 2007 roku sprzęt został zmodernizowany do wersji MSSR 2000 I obsługującej Mode S. W Niemczech znajdują się w sumie cztery takie radary obrony powietrznej. Są one zastępowane przez program Hensoldt „Hughes Air Defence Radar Nachfolgesystem“ (HADR-NF).

