www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Objaśnienie terminów

Martwy stożek

Rysunek 1: Martwy stożek bezpośrednio nad radarem

Martwy stożek bezpośrednio nad radarem

Rysunek 1: Martwy stożek bezpośrednio nad radarem

Martwy stożek

Radary dookólnego przeszukiwania, takie jak na przykład radar obserwacji przestrzeni powietrznej (ASR), nie są w stanie wykrywać celów powietrznych lecących na stosunkowo dużej wysokości bezpośrednio nad lotniskiem. Obszar ten nazywa się martwym stożkiem. Rozmiary tego stożka zależą od maksymalnego możliwego kąta elewacji anteny radarowej. Podczas obrotu anteny ten maksymalny kąt elewacji wyznacza figurę w kształcie stożka stojącego na wierzchołku, bezpośrednio nad położeniem anteny.

Martwy stożek zależy przede wszystkim od maksymalnego kąta elewacji εmax, który jest jeszcze pokrywany przez charakterystykę promieniowania anteny:

(1)

W większości urządzeń radarowych promień okręgu stanowiącego poziomy przekrój tego stożka na rozpatrywanej wysokości lotu wynosi około dwukrotności wysokości lotu. Oznacza to, że cel powietrzny lecący na wysokości 10 000 stóp, co odpowiada około 3000 m, może zostać wykryty dopiero od minimalnej odległości 6 km. Ponieważ problem ten występuje tylko na dużych wysokościach, samolot może zostać łatwo wykryty przez sąsiedni radar w sieci połączonych urządzeń radarowych, na przykład MilRadnet, a tym samym mimo wszystko wyświetlony na wskaźniku.

Termin ten jest stosowany odpowiednio również w odniesieniu do pokładowych radarów obserwacji bocznej. W tym przypadku martwym stożkiem nazywa się jednak obszar przed statkiem powietrznym w kierunku lotu lub obszar znajdujący się w kierunku przeciwnym.