www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar Grondbeginselen

Dode kegel

Afbeelding 1: De dode kegel direct boven de radar

De dode kegel direct boven de radar

Afbeelding 1: De dode kegel direct boven de radar

Dode kegel

Rondzoekende radars, zoals bijvoorbeeld een luchtbewakingsradar (ASR), kunnen geen luchtdoelen detecteren die op relatief grote hoogte direct boven het vliegveld vliegen. Dit gebied wordt de dode kegel genoemd. De afmetingen van deze kegel hangen af van de maximaal mogelijke elevatiehoek van de radarantenne. Wanneer de antenne draait, beschrijft deze maximale elevatiehoek een kegelvormige figuur die op haar punt staat, direct boven de positie van de antenne.

Deze dode kegel wordt voornamelijk bepaald door de maximale elevatiehoek εmax, die nog door het stralingsdiagram van de antenne wordt bestreken:

(1)

Bij de meeste radarsystemen bedraagt de straal van de cirkel die een horizontale doorsnede van deze kegel op de beschouwde vlieghoogte vormt, ongeveer tweemaal de vlieghoogte. Dit betekent dat een luchtdoel op een hoogte van 10.000 voet, wat overeenkomt met ongeveer 3000 m, pas vanaf een minimale afstand van 6 km kan worden gedetecteerd. Omdat dit probleem alleen op grote hoogte optreedt, kan het vliegtuig binnen een netwerk van gekoppelde radars, bijvoorbeeld MilRadnet, gemakkelijk door een naburige radar worden gedetecteerd en daardoor toch op het beeldscherm worden weergegeven.

Deze term wordt op overeenkomstige wijze ook gebruikt bij luchtgedragen zijwaarts gerichte radars. In dit geval wordt echter het gebied vóór het vliegtuig in de vliegrichting, respectievelijk het gebied in de tegenovergestelde richting, als dode kegel aangeduid.