Oscylator PLL
fazy
dolnoprzepustowy
sterowany
napięciem
wstępny
sterowany
cyfrowo
Rysunek 1: Schemat blokowy oscylatora PLL
fazy
dolnoprzepustowy
sterowany
napięciem
wstępny
sterowany
cyfrowo
Rysunek 1: Schemat blokowy oscylatora PLL
fazy
sterowany
napięciem
wstępny
sterowany
cyfrowo
Rysunek 1: Schemat blokowy oscylatora PLL
Oscylator PLL
Oscylator PLL jest układem elektronicznym służącym do wytwarzania drgań o wysokiej częstotliwości za pomocą pętli synchronizacji fazowej (ang.: phase-locked loop).
W konfiguracji podstawowej pętla synchronizacji fazowej porównuje fazę stabilizowanego kwarcem sygnału odniesienia z fazą sygnału sprzężenia zwrotnego, uzyskanego przez podzielenie częstotliwości wyjściowej do zakresu częstotliwości sygnału odniesienia. Na podstawie tego porównania faz wytwarzane jest napięcie sterujące dla oscylatora sterowanego napięciem (VCO).
Regulowany zakres częstotliwości, nazywany również szerokością pasma pętli regulacji, jest ważnym parametrem wpływającym na czas ustalania się sygnału oraz szum fazowy. Im większa jest szerokość tego pasma, tym szybciej oscylator PLL może osiągnąć stan ustalony. Jednak im węższy jest zakres regulacji, tym czystszy jest sygnał wyjściowy. Jako kompromis zazwyczaj wybiera się szerokość pasma równą 15%.
Oscylator kwarcowy
Oscylator kwarcowy pracuje zazwyczaj na standardowej częstotliwości w zakresie od 10 do 100 MHz. Jeżeli stosuje się kilka oscylatorów PLL, jak ma to zwykle miejsce w aktywnych antenach z szykiem fazowanym, wykorzystuje się centralny oscylator kwarcowy o wysokiej dokładności, który może być synchronizowany nawet z wzorcem czasu GPS.
Rysunek 2: Układ komparatora fazy
Detektor fazy
Detektor fazy składa się z dwóch przerzutników D oraz kilku bramek NAND. Dodatnie zbocza sygnałów częstotliwości doprowadzonych do wejść ustawiają odpowiedni przerzutnik, a na wyjściu Q pojawia się poziom logiczny H, doprowadzony na stałe do wejścia danych. Gdy oba przerzutniki są ustawione, bramka przełącza wejście zerujące na poziom Low i oba przerzutniki oczekują na następne dodatnie zbocze. Przy różnicy faz powstają impulsy, których czas trwania odpowiada różnicy czasowej między fazami. Jeżeli częstotliwość jest zbyt wysoka, dolny przerzutnik przełącza się wcześniej niż górny, dlatego na dolnej linii wyjściowej pojawia się dłuższy impuls, zanim oba przerzutniki zostaną wyzerowane. Jeżeli częstotliwość jest zbyt niska, impuls na górnej linii jest dłuższy niż krótki impuls zakłócający na dolnej linii. Za pomocą zewnętrznego układu z tranzystorami polowymi impulsy te są przekształcane w prądy ładowania lub rozładowania kondensatora. Prąd dodatni z górnego przerzutnika zwiększa napięcie strojenia, natomiast prąd ujemny z dolnego przerzutnika je zmniejsza.
Filtr dolnoprzepustowy
Kondensatory znajdujące się w filtrze dolnoprzepustowym wygładzają napięcie strojenia i zmniejszają wpływ impulsowych szczytów prądowych.
Układy licznikowe
Układy licznikowe umożliwiają pracę VCO z częstotliwością wyższą od częstotliwości odniesienia. W przypadku liczników binarnych częstotliwość ta może być jedynie całkowitą wielokrotnością częstotliwości odniesienia. Dlatego podczas stosowania oscylatora PLL do celów komunikacyjnych częstotliwość odniesienia powinna być co najwyżej równa odstępowi między kanałami.