Budowa odbiornika superheterodynowego
Aby z odebranego sygnału wysokiej częstotliwości uzyskać informację o niskiej częstotliwości, sygnał odbierany musi zostać zdemodulowany. Jednak sygnał odbierany jest bardzo słaby, a dioda wymaga do działania określonego minimalnego poziomu sygnału wejściowego. (Dlatego ten typ odbiornika może działać tylko w pobliżu nadajników o bardzo dużej mocy.)
Dlatego stosuje się przedwzmacniacz wysokiej częstotliwości, który obniża minimalną wymaganą moc odbieranego sygnału i tym samym zwiększa zasięg. Przedwzmacniacz ten musi być bardzo wąskopasmowy, aby wzmacniał wyłącznie potrzebną częstotliwość.
W ten sposób możemy jednak odbierać tylko jedną częstotliwość. Szczerze mówiąc, to trochę mało! Zróbmy więc przedwzmacniacz wysokiej częstotliwości przestrajany za pomocą kondensatora obrotowego.
Ale to nadal nie wystarcza.
Potrzebujemy większego wzmocnienia.
Ponieważ nie chcemy jednocześnie obracać dwoma pokrętłami, muszą one być ze sobą mechanicznie połączone.
Ale uwaga!
Wszystkie wzmacniacze muszą być dobrze ekranowane!
Przy wysokich częstotliwościach każdy nieco dłuższy przewód staje się anteną nadawczą.
Antena odbiorcza ponownie odbiera tę wypromieniowaną energię,
cały układ wzbudza się, zaczyna oscylować, a czuły odbiornik zmienia się w silny nadajnik!
Teoretycznie zasadę tę można rozwijać aż do chwili, gdy...
... ekranowanie mechanizmu przestrajania przestanie być skuteczne
i ponownie pojawi się sprzężenie zwrotne!
Jeżeli zrezygnujemy z możliwości przestrajania i zastąpimy kondensatory obrotowe kondensatorami dostrojczymi, które są tylko raz fabrycznie dostrajane do rezonansu, wtedy cały łańcuch stopni wzmacniających można łatwiej ekranować. W takim przypadku działałby następujący układ:
Szkoda właściwie, że możemy odbierać tylko jedną częstotliwość. Jednak dla tej jednej częstotliwości odbiornik jest bardzo czuły!
A gdybyśmy teraz ten „odbiornik jednokanałowy” dostroili do częstotliwości, na której nie występuje zbyt wiele sygnałów, a przed nim umieścili przestrajany przemiennik częstotliwości, czyli konwerter, którego częstotliwość wyjściowa, będąca różnicą częstotliwości wejściowej i częstotliwości oscylatora, zawsze pozostaje stała?
... wtedy wynaleźliśmy odbiornik superheterodynowy!!!
Nie biegnijmy jednak od razu do urzędu patentowego:
Odbiornik superheterodynowy, pierwotnie nazywany „Supersonic Heterodyne Receiver”,
został opracowany przez Edwina Armstronga już w 1918 roku.