STC-schakeling
De schakeling voor de tijdafhankelijke (en dus ook afstandsafhankelijke) versterkingsregeling (STC-schakeling) verlaagt de gevoeligheid van de ontvanger op korte afstand, zodat de ontvanger niet wordt overstuurd door de zeer sterke echo's van nabije objecten. Daarom moet deze regeling zo vroeg mogelijk in de ontvanger werkzaam zijn.
signaal
signaal
Afbeelding 1: PIN-diodeverzwakker
Afbeelding 2: (gedemoduleerd) ingangssignaal
Afbeelding 3: Verloop van de STC-curve
Afbeelding 4: (gedemoduleerd) uitgangssignaal
Radarontvangers moeten altijd een zeer groot dynamisch bereik hebben. Zij moeten gevoelig genoeg zijn om zelfs uiterst zwakke echo's te kunnen ontvangen, maar tegelijkertijd mogen zeer sterke echo's van objecten dicht bij de radar de ontvanger niet oversturen.
Tegelijkertijd? Niet helemaal!
Echo's van zeer nabije objecten hebben immers een veel kortere looptijd
dan de zwakke signalen van ver verwijderde objecten.
Daarom moet de ontvanger kort na de zendpuls ongevoelig zijn
en pas later gevoeliger worden.
Deze onderdrukking van nabije echo's kan eenvoudig worden gerealiseerd met PIN-diodes. PIN-diodes gedragen zich in feite als een weerstand die afhankelijk is van de voorwaartse stroom. De afbeelding toont een werkelijke STC-schakeling uit een radarinstallatie. De PIN-diodes worden voorgespannen met een STC-spanning afkomstig van een zogenoemde rampgenerator. Met de opgegeven afmetingen heeft de verzwakker bij een STC-spanning van 0 V een verzwakking van ongeveer 1 dB, die lineair toeneemt tot ongeveer 24 dB bij een STC-spanning van −24 V. De STC-curve heeft vaak een kwadratisch of exponentieel verloop. Twee van deze schakelingen worden achter elkaar toegepast, zodat een maximale verzwakking van 48 dB wordt bereikt.
In digitale radarontvangers is deze STC-curve een trapsgewijze spanning, die bijvoorbeeld in stappen van 6 dB verzwakkers van 48 tot 0 dB in het ontvangstpad schakelt. Omdat de systeemcomputer ook het tijdstip van deze stappen kent, kan hij de werkelijke amplitudeverhouding achteraf weer berekenen.
De diagrammen bij de drie meetpunten zijn sterk vereenvoudigd. Bedenk dat de signalen aan de ingang en de uitgang meestal hoogfrequente signalen zijn, of zich ten minste op het niveau van de eerste middenfrequent bevinden. Daarom moet men zich tussen het meetpunt en de oscilloscoop een eenvoudige amplitudedemodulator voorstellen.