De „Bright Band”
band ––––
Figuur 1: De „Bright Band”
De „Bright Band”
„Bright Band” is een verschijnsel dat verband houdt met de verschillende reflectiviteit van neerslag in de verschillende fasen van haar ontwikkeling. De afbeelding op de achtergrond toont de verschillende stadia van neerslag die tot het „Bright Band”-effect leiden. De benaming stamt nog uit de tijd van analoge monochrome beeldschermen, waarop een hogere reflectiviteit door een helderder signaal werd weergegeven. In een verticale doorsnede van de atmosfeer verschijnt de smeltlaag dan ook daadwerkelijk als een heldere band. Op moderne kleurendisplays wordt de „Bright Band” echter, ondanks de historische naam, als een donkerrood gebied weergegeven.
band ––––
Figuur 2: Hetzelfde beeld zou er op een ouder zwart-witscherm zo uitzien!
band ––––
Figuur 2: Hetzelfde beeld zou er op een ouder zwart-witscherm zo uitzien!
Daar komt de naam „Bright Band” vandaan.
In de smeltlaag, waar vaste neerslag zoals sneeuw en korrelhagel in regen overgaat, is de reflectiviteit iets verhoogd. Deze toename is sterker uitgesproken bij stratiforme neerslag dan bij buiige regen. Neerslag ontstaat normaal gesproken op grote hoogte, waar de temperatuur onder het vriespunt van water ligt. Daarom begint neerslag als zeer kleine ijskristallen die onder invloed van de zwaartekracht langzaam naar het aardoppervlak vallen.
- Op grote hoogte vormen zich eerst grotere ijskristallen: sneeuwvlokken.
- Tijdens hun val bereiken zij uiteindelijk een hoogte waar de luchttemperatuur boven het vriespunt komt. Vanaf dat moment begint het ijs van de sneeuwvlok langzaam te smelten. Aanvankelijk wordt het oppervlak van de sneeuwkristallen bedekt met een dun laagje smeltwater. Water reflecteert elektromagnetische golven echter bijna 10 keer beter dan ijs. De sneeuwvlok blijft daarbij even groot als voorheen en heeft daardoor een zeer groot effectief reflecterend oppervlak.
- Deze sterk reflecterende smeltende sneeuw verschijnt voor de grondgebonden weerradar als intensievere neerslag dan er werkelijk valt. Het „Bright Band”-effect moet daarom door de software van de weerradar rekenkundig worden gecorrigeerd.
- Omdat de smeltende sneeuw blijft vallen, smelt hij verder totdat alleen regen overblijft. Regentruppels zijn kleiner en vallen sneller, waardoor niet alleen hun grootte maar ook hun concentratie afneemt. De reflectiviteit geeft dan een realistischer beeld van de werkelijke neerslagintensiteit.
De smeltlaag bevindt zich gewoonlijk ongeveer 200 tot 500 meter onder de nulgradengrens. Wanneer de neerslag als sneeuw tot aan de grond valt, ontstaat een dergelijke heldere band niet.