www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Podstawy radiolokacji

Wytwarzanie sygnałów wysokiej częstotliwości

Rysunek 1: Zespół nadajnika/wzbudnika do wytwarzania i modulowania sygnału wysokiej częstotliwości.

Rysunek 1: Zespół nadajnika/wzbudnika do wytwarzania i modulowania sygnału wysokiej częstotliwości.

Wytwarzanie sygnałów wysokiej częstotliwości

Najłatwiej wytworzyć wymagany sygnał wysokiej częstotliwości za pomocą oscylatora sterowanego napięciem (oscylator sterowany napięciem, VCO). Może on generować falę ciągłą w całym dopuszczonym paśmie częstotliwości, a jej częstotliwość zależy od napięcia strojenia. Później, w bardziej rozbudowanej wersji, VCO można nawet włączyć do pętli synchronizacji fazowej (PLL). Zapewnia to znacznie większą stabilność częstotliwości. Jednak na początek wystarczy prosta praca generatora swobodnego.

Moc wyjściowa VCO jest dzielona przez dzielnik mocy na dwie równe części. Jedna część służy jako moc nadawcza, a druga jest dostępna dla odbiornika jako sygnał odniesienia do przemiany częstotliwości ech w dół. Dlatego ten zespół ma dwa wyjścia na panelu przednim.

Aby możliwe zmiany obciążenia wywołane przez anteny nie wpływały na stabilność częstotliwości, między VCO a obciążeniem należy umieścić wzmacniacz buforowy. Nie powinien on jednak zostać od razu przesterowany, dlatego tłumik zmniejsza moc wytwarzaną przez VCO. Układ mechaniczny umożliwia łatwą wymianę tego tłumika na inny, bez konieczności rozbierania całego zespołu. Schemat ideowy tego zespołu przedstawiono na rysunku 2:

Rysunek 2: Schemat ideowy nadajnika, czyli wzbudnika

VCO
−3dB
−9dB
−3dB
+16dB
PWR
Modulacja
dwufazowa
Modulacja częstotliwości
automatycznie
ręcznie
VCO Sprzęgacz hybrydowy −9dB −3dB Wzmacniacz buforowy Zasilanie Mieszacz automatycznie ręcznie

Rysunek 2: Schemat ideowy nadajnika, czyli wzbudnika
(rysunek interaktywny)

Na pierwszych etapach rozbudowy ten zespół pracuje bezpośrednio jako nadajnik. Po dołączeniu kolejnych zespołów, takich jak modulator impulsów i wzmacniacz mocy, staje się on wzbudnikiem (exciterem).

D1
D2
D3
D4

Rysunek 3: Schemat wewnętrzny mieszacza pierścieniowego

D1
D2
D3
D4

Rysunek 3: Schemat wewnętrzny mieszacza pierścieniowego

Modulacja fazy

Aby rozszerzyć możliwości radaru własnej konstrukcji, można opcjonalnie zastosować modulację dwufazową. Oznacza to, że na początkowym etapie można jeszcze pominąć ten podzespół. Modulację fazy najprościej zrealizować za pomocą dostępnego w handlu mieszacza pierścieniowego. Stopień mieszacza włącza się po prostu w tor doprowadzający sygnał do anteny, wykorzystując go w nietypowej roli.

Działanie można łatwo wyjaśnić na podstawie schematu. Dzięki symetrycznej budowie sygnał wysokiej częstotliwości może przepływać z zacisku L (oscylator lokalny) do zacisku R (wejście odbiornika) lub w przeciwnym kierunku. Do zacisku I (częstotliwość pośrednia) doprowadza się napięcie stałe. Diody pracują wtedy jak zwykłe diody przełączające. W zależności od polaryzacji napięcia sterującego przewodzą albo diody D1 i D3, albo D2 i D4. W ten sposób polaryzacja napięcia sterującego decyduje o kierunku przepływu prądu sygnału wysokiej częstotliwości w uzwojeniu wyjściowym. Oznacza to zmianę fazy sygnału o 180° w zależności od napięcia sterującego.

W tym układzie można uzyskać przełączanie z odstępem czasowym nawet do 10 ns. Odpowiada to częstotliwości taktowania 50 MHz i teoretycznie umożliwia rozdzielczość odległościową wynoszącą około 1,5 m. Dla układów logicznych jest to już bardzo wysoka częstotliwość taktowania, dlatego konieczne jest odpowiednie dopasowanie linii doprowadzającej sygnał za pomocą rezystora terminującego przy wejściu mieszacza.

Jeśli ta funkcja nie jest używana, do wejścia I mieszacza należy mimo to podłączyć na stałe przynajmniej jedno z tych napięć.