IFF - Tłumienie listków bocznych (ISLS)
Rysunek 1: Zasada działania metody ISLS
Rysunek 1: Zasada działania metody ISLS
IFF - Tłumienie listków bocznych (ISLS)
Radary wtórne wykorzystują do tłumienia listków bocznych dwie anteny tworzące dwie różne charakterystyki promieniowania. Jedna z nich tworzy wąską, silnie skupioną wiązkę główną (main beam) anteny kierunkowej (lub kanału sumacyjnego anteny monopulsowej), o szerokości wiązki w azymucie wynoszącej 2...3°. Druga charakterystyka jest w dużej mierze niezależna od kierunku i najczęściej tworzona jest przez antenę dookólną. Impulsy zapytania P1 i P3 są emitowane przez silnie skupioną wiązkę. Trzeci impuls, oznaczony jako P2, jest natomiast emitowany wyłącznie przez antenę dookólną (lub przez charakterystykę promieniowania podobną do kanału różnicowego anteny monopulsowej).
Każde zapytanie rozpoczyna się impulsem P1, po którym następuje emitowany dookólnie impuls P2. Transponder znajdujący się na pokładzie statku powietrznego zawsze porównuje względne amplitudy obu impulsów i przygotowuje odpowiedź tylko wtedy, gdy amplituda impulsu P1 jest co najmniej o 9 dB większa od amplitudy impulsu P2.
Rysunek 2: Stosunki poziomów sygnałów
Możliwe są zatem następujące relacje amplitud:
- W kierunku wiązki głównej: impulsy zapytania są większe od impulsu SLS = transponder musi odpowiedzieć!
- We wszystkich pozostałych kierunkach: impulsy zapytania są mniejsze od impulsu SLS = transponder nie odpowiada!
- Tolerancja wynosi 9 dB. W tej „szarej strefie” transponder może odpowiedzieć, ale nie ma takiego obowiązku.