Radar Grondbeginselen
Samenvatting
- De radarzender genereert een korte hoogfrequente puls met een hoog vermogen.
- De tijdmeting voor het bepalen van de afstand begint met de stijgende flank van de zendpuls.
- De twee hoofdzakelijk gebruikte typen zenders zijn:
- zelfoscillerende vermogenstrappen, die ofwel
- niet-coherent zijn, of
- pseudocoherent (coherent on receive); en
- vermogensversterkers als eindtrappen van de zender, die
- Zenders kunnen met rechthoekige pulsen worden gemoduleerd, of beter gezegd daarmee worden „geschakeld”.
Dan bepaalt de
pulsduur
in belangrijke mate de afstandsresolutie.
- Zenders kunnen tijdens de zendtijd in frequentie of fase worden gemoduleerd
(Engels: „intrapulse modulation”).
Dan bepaalt de pulsduur in belangrijke mate de minimaal mogelijke detectieafstand.
- Wanneer het zendvermogen tot 10 % varieert, heeft dit slechts een geringe invloed op het
maximaal mogelijke bereik van de radar.