Bijna-perfecte codes
Bijna-perfecte codes (Near-Perfect Codes) zijn codesequenties die niet voldoen aan de Barker-codevoorwaarde, maar er wel dicht bij in de buurt komen. Dit betekent dat de maximale spanning van een zijlob slechts 2 of 3 is in plaats van 1. De tabel is het resultaat van een computersimulatie van de autocorrelatiefunctie. De drie codelengtes van de Barker-codes zijn simpelweg meegenomen om de plausibiliteit van de resultaten te controleren. Uit de tabel blijkt dat geen beter resultaat kan worden verwacht dan van de Barkercode met lengte n = 13.
| Lengte van de code n | Niveau van de zijlob |
ISL (dB) | PSL (dB) | Codevolgorde |
|---|---|---|---|---|
| 7 | 1 | −9,12 | −16,90 | − + − − + + + |
| 8 | 2 | −6,02 | −12,04 | + − − + − + + + |
| 9 | 2 | −5,25 | −13,06 | − + + − + − + + + |
| 10 | 2 | −5,85 | −13,97 | − + − + − + + − − − |
| 11 | 1 | −10,93 | −20,82 | − + − − + − − − + + + |
| 12 | 2 | −8,57 | −15,56 | + − − + + − + − + + + + |
| 13 | 1 | −11,49 | −22,27 | + − + − + + − − + + + + + |
| 14 | 2 | −7,12 | −16,90 | − + − + − − + − − − − − + + |
| 15 | 2 | −6,89 | −17,50 | − − + + − − − − − + − + − + + |
| 16 | 2 | −6,60 | −18,06 | − + + − + − − − − + + + − + + + |
| 17 | 2 | −6,55 | −18,58 | − − + + + − + + + − + − − + − + + |
| 18 | 2 | −8,12 | −19,08 | − + + − − + − − − − + + + + − + − + |
| 19 | 2 | −6,88 | −19,55 | + − + + − + + + − + + + − − − + + + + |
| 20 | 2 | −7,21 | −20,00 | − + − + − − − + + − − − − − − + + − + + |
| 21 | 2 | −8,12 | −20,41 | + − + + − + − + + + − + + + − − − − − + + |
| 22 | 3 | −7,93 | −17,30 | − − + + + − − + + − + + − + − + − + + + + + |
| 23 | 3 | −7,50 | −17,69 | − + + + − − − + + + + + + − + − + − − + − − + |
| 24 | 3 | −9,03 | −18,06 | − + + − − + − − + − + − + + + + + + + − − − + + |
| 25 | 2 | −8,51 | −21,93 | + − − + − − + − + − + − − − − − − + + + − − + + + |
| 26 | 3 | −8,76 | −18,75 | + − − − + + + − − − − − − − + − + − + + − + + − − + |
| 27 | 3 | −9.93 | −19,08 | − + − − + − + + − + + + − + + + − + + + − − − − + + + |
| 28 | 2 | −8,94 | −19,40 | + − − − + + + + − − − + − − − + − − − + − − + − + − + − |
| 29 | 3 | −8,31 | −19,70 | + − + + − − + − − + − + − + − − − − − − − + + + − − + + + |
| 30 | 3 | −8,82 | −20,00 | + − − − + + − − − + − + − + − − + − − + − − − − − − + + + + |
| 31 | 3 | −8,56 | −20,28 | − + − + − + − − + − − + − − + + − − − + + − − − − − − + + + + |
| 32 | 3 | −8,52 | −20,56 | − − − + + + − + + − − − + + − + − − + + + − + + + + + + − − + + |
| 33 | 3 | −9,30 | −20,82 | − + + − − + + − − + − + − + − + − − + − + + − − − − + + + + + + + |
| 34 | 3 | −9,49 | −21,08 | + + − − + + − − + + + + + + + + + − − − − + + − + − − + − + − + − + |
Tabel 1: Bijna perfecte codes
Piekzijlobbeniveau (PSL)
Het piekzijlobbeniveau (Peak sidelobe level, PSL)is een maat voor de energie in de grootste zijlob.[1] De informatie-inhoud is of deze grootste zijlob zo groot wordt dat een drempelwaarde deze niet langer kan onderdrukken zonder grote doelverliezen. Deze grootheid wordt gedefinieerd als de verhouding tussen de energie in de grootste zijlob en de energie in de hoofdpuls. Het kan ook worden bepaald via de spanning die wordt gemeten op de oscilloscoop:
(1)
- Met x0 als het spanningsniveau van de hoofdpuls;
- en xi het spanningsniveau van de i-de zijlob.
Geïntegreerd zijlobbeniveau (ISL)
Het geïntegreerde zijlobbeniveau (Integrated sidelobe level, ISL) is een maat voor de energie die verdeeld is in de zijlobben.[1] Deze grootheid is gedefinieerd als de verhouding van de energie die verdeeld is in de zijlobben tot de energie in de hoofdpuls.
(2)
De energie die ontvangen wordt als een echosignaal is van nature al extreem klein. Als een groter deel van deze energie moet worden onderdrukt in de zijlobben, dan ontbreekt hun energie in de hoofdpuls: dit wordt zwakker als er te veel zijlobben zijn.
Bron:
- Hamish Meikle: “Modern Radar Systems“, Artech House on Demand, 2008, ISBN 978-1-59693-242-5 S.421 (online preview)