Type 82
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: Type 82
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 3 GHz
(pasma S) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 150 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 2 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 1,5 MW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 150 NM (≙ 278 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 1,5° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 8 or 12 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Type 82
Typ 82 „Orange Yeoman” był trójwymiarowym radarem taktycznym, działającym w paśmie S (oznaczenie IEEE) lub w paśmie E/F (oznaczenie NATO). Wykorzystywano go do taktycznego kierowania pociskami typu Bloodhound, a także w kontroli ruchu lotniczego jako radar lotniskowy.
System posiadał złożoną konstrukcję antenową z oddzielnymi antenami nadawczymi i odbiorczymi. Antena nadawcza była anteną szczelinową z falowodem, umieszczoną przed pojedynczym, cylindrycznym reflektorem parabolicznym o szerokości 14 m i wysokości 1,5 m. Generowała ona diagram kierunkowości w kształcie wachlarza o szerokości pionowej 30°. Antena odbiorcza znajdowała się nad jednostką nadawczą i początkowo składała się z kombinacji soczewki wysokiej częstotliwości (Radio Lens) oraz umieszczonego za nią, również pojedynczego, wypukłego reflektora parabolicznego. Był to system z 11 rozmieszczonymi na różnych wysokościach antenami tubowymi. W późniejszych wersjach antena odbiorcza została uproszczona i zastąpiona pojedynczym dużym reflektorem parabolicznym z dwoma osłonami przeciwwiatrowymi z tyłu (patrz rysunek 2).