VI-01
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: VI-01
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 2,9 … 3,1 GHz
(pasma S) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 2 or 1 kHz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,5 or 1,5 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 500 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 80 NM (≙ 150 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | β= 3,5° ; ε= 1,2° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
VI-01
VI-01 (oznaczenie producenta: SGR-109) był radiowysokościomierzem pracującym w paśmie S (oznaczenie IEEE) lub w paśmie E/F (oznaczenie NATO) z ruchomą anteną.
Nadajnik jest taki sam jak w modelu DA-01.
Radar wysokościowy został opracowany w 1950 r. i był używany do około 1976 r. Był on stosowany m.in. na holenderskim lotniskowcu HNLMS „Karel Doorman” (R81) i krążowniku HNLMS „De Ruyter” (C801).
