SP-1M
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: SP-1M


| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 2 700 … 2 900 MHz
(pasma S) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 600 or 120 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 1 or 5 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 750 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 2° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
SP-1M
SP-1M były dawnymi radarami rozpoznawczymi AN/MPQ-5 lub SPQ-2 amerykańskiej marynarki wojennej, pracującymi w paśmie S (oznaczenie IEEE) lub paśmie E (oznaczenie NATO), które zostały zmodyfikowane do zadań meteorologicznych i wyposażone w mocniejszy nadajnik z lampa o fali bieżącej. System antenowy został zmodyfikowany, aby umożliwić skanowanie RHI.
Systemy radarowe okazały się bardzo pomocne w śledzeniu huraganów i zostały zainstalowane na wyspie Nantucket w stanie Massachusetts, w Hatteras w stanie Karolina Północna oraz w San Juan w Puerto Rico.