D-Fence
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | < 25 MHz
(pasma HF |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 10 kW |
| Moc średnia: | < 2 W |
| Zasięg instrumentalny: | 10 … 50 km |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
D-Fence
D-Fence był taktycznym radarem rozpoznawczym obrony powietrznej pracującym w paśmie HF (oznaczenie IEEE) lub w paśmie A (oznaczenie NATO) dla bardzo niskich wysokości lotu. Miał on wypełnić lukę w wykrywaniu samolotów zamaskowanych lub zakamuflowanych, a także helikopterów, bezzałogowych statków powietrznych i pocisków manewrujących.
Radar działał jako radar barierowy bistatyczny i dwukierunkowy. Oznacza to, że zbudowano dwie stacje w odległości kilkudziesięciu kilometrów od siebie, które wysyłały sygnały w kierunku drugiej stacji. Cele nie były wykrywane na podstawie odbicia lub rozproszenia fal elektromagnetycznych, ale dlatego, że zmieniały one lub nawet przerywały propagację fal między tymi dwiema stacjami.
Program został uruchomiony w 1995 roku przez Thomson-CSF i francuskie Ministerstwo Obrony w ramach projektu pilotażowego.